Open top menu
piątek, 12 lutego 2016

Pszchiatra wizyty domowe

Schizofrenia jest chorobą objawiającą się omamami i halucynacjami, niezorganizowanymi wypowiedziami oraz katatonią, czyli
zaburzeniami ruchu polegającymi na zastyganiu w jednej pozycji albo znacznym spowolnieniu, po czym następują objawy zwiększonej i przyśpieszonej aktywności.

Cechą charakterystyczną, która z czasem postępowania choroby zaczyna być dominującą u schizofreników, są objawy negatywne. Przez to rozumie się różnego rodzaju braki i niedobory w sferze mowy, aktywności ruchowej i uczuć.

Wyróżnia się kilka rodzajów schizofrenii, ale także kilka sposobów dokonywania tego rodzaju rozróżnień. Według podziału stosowanego w USA wyróżnia się schizofrenię paranoidalną, zdezorganizowaną, katatoniczną, niezdefiniowaną i rezydualną.

Chorzy na schizofrenię paranoidalną mają rozbudowane halucynacje i omamy. Tworzą tzw. własne światy, czyli interpretują w fantastyczny sposób otaczającą ich rzeczywistość. Schizofrenię zdezorganizowaną najlepiej opisuje sama nazwa.

Schizofrenia katatoniczna objawia się opisaną już katatonią, czyli zastyganiem w jednej, nieraz groteskowej, dziwacznej i, wydawałoby się, niewygodnej pozycji. Katatonik może ze wielką siłą opierać się jakimkolwiek próbom zmiany jego pozycji ciała albo może poddawać się im, jakby był z plasteliny.

Schizofrenię rezydualną można by nazwać schyłkową. Dominują wtedy głównie objawy negatywne: biały afekt – brak reakcji emocjonalnych, bierność, apatia, małomówność albo milczenie.

Leczenie schizofrenii polega niestety tylko na opóźnianiu zmian degeneracyjnych, które są nieuchronnym następstwem tej choroby. W schyłkowej fazie pacjenci stają się bierni i apatyczni. Mogą całe godziny, a nawet dni i tygodnie spędzać w jednej pozycji. Wydają się być pozbawieni życia, woli, nawet uczuć.

To skutek zmian w mózgu. Aby opóźnić ich występowanie stosuje się farmakoterapię. Jako metody wspomagające stosuje się także terapię psychologiczną (indywidualną i grupową) często pomocne mogą okazać się wizyty domowe podczas których  terapia jest dostosowywana do każdego indywidualnie, oraz różnego rodzaju metody nazywane terapiami, ale które z terapią psychologiczną mają jednak niewiele wspólnego. Są to terapie manualne, muzykoterapia, arteterapia itp.

Są to ważne i pożyteczne metody oddziaływania w wielu chorobach psychicznych. To jednak tylko ustrukturalizowane formy spędzania czasu, rodzaj zajęć pedagogicznych, a nie oddziaływanie stricte psychologiczne czy psychiatryczne.


W postępowaniu psychiatrycznym i psychologicznym liczy się nie tylko dobór odpowiednich dawek leków, ale także osobowość psychiatry i psychologa oraz doświadczenie i chęci. 

0 komentarze